Göğe bakma durağI

- Bak uçağa Barış, bizim için gün batımını yakalıyor.
- Gün batımı nasıl olur İnci?
- Bak kuşların kanatlarına, güneş sana el sallıyor. Her akşam kuşlarla birlikte uykuya yatar güneş. Gün batımını göremeyenlere kuşların kanatlarıyla el sallar. Biz de el sallayalım.

Huzurluyum. Mutluluk benim için hiçbir zaman önemli olmadı. Daha çok raslantı gibi yaşadım mutluluğu. Kısa anların hediyesi gibi. Yaşamın karşıma çıkardığı bazı anlar benim için mutluluk demekti, o kadar.

Murathan Mungan

(via kedidirokedi)

Sevmek kendini karşılıksız olarak adamak, sevgimizin sevilen kişide de sevgi oluşturacağı ümidini taşımak demektir. Sevgi bir inanç eylemidir. İnancı az olanın sevgisi de azdır.

Erich Fromm

Filmin -Kaos: Örümcek Avı- iyi yanları da var: Mesela temel tezine kısmen de olsa katılıyorum. Film diyor ki: “Ortadoğudaki devrimlere öyle hemen inanmayın, Arap Baharı laflarını sorgusuz sualsiz yutmayın. Emperyalizmi hesaba katın, komploların var olabileceğini düşünün”. Doğru diyor. Bence de öyle. Entelijensiyamız uzun zamandır, “emperyalizm” ve “komplo” gibi kavramları duyunca kahkahalarla gülüyor, bu kavramları kullananları sığ, milliyetçi ve cahil olmakla suçluyor. Şu doğrudur: her şeyi bu kavramlarla açıklamaya kalkanlar, ülkelerin içindeki dinamikleri, sınıf çatışmalarını hesaba katmazlar. Onlara göre her şeyi tanrısal bir güç atfettikleri ve mutlak kötü olarak gördükleri dış mihraklar yönlendirmektedir. Kötülük dışarıdadır sadece ve sadece. Bu bakış açısı da insanı yabancı düşmanı, ırkçı konumlara, daha da korkuncu nasyonal sosyalizme yani faşizme savurabilir. Ama şu da bir gerçek ki “emperyalizm“ var! Ve de özellikle Ortadoğu’da çok aktif. Aklıma “Olağan Şüpheliler”deki şu laf geliyor hep: “şeytanın en büyük başarısı, insanları var olmadığına inandırmış olmasıdır”. Emperyalizmin en büyük başarısı da aydınları var olmadığına inandırmış olmasıdır, diye düşünüyorum. Yoksa, IMF ve Dünya Bankası aracılığıyla uygulanan neo-liberal politikaları bir yana bırakalım, Irak, Afganistan ve Libya ortadayken emperyalizm yok demek için aşırı saf olmak lazım. Başbakan Erdoğan bile “Nato’nun Libya’da işi ne?” dedikten sonra, Libya’ya kruvazör gönderdi. Bir düşünmek lazım neden, niçin diye.

Cüneyt Cebenoyan

”Baksana, Allah bulutları sevk ediyor, sonra onları bir araya getirip üst üste yığıyor! İşte sen de onların arasından yağmurun çıktığını görüyorsun. Allah, gökteki dağlar büyüklüğündeki bulutlardan dolu indirir de onunla dilediğini vurur, dilediğini de ondan korur. Bu bulutların şimşeğinin parıltısı nerdeyse gözleri alır.”  (Nur, 24/43)

”Bir kar tanesi bile kendini tekrar etmez. Ama biz ederiz”

diyor İbrahim Tenekeci. Yani kar tanesi, yerden göğe kadar yalnızca bir kere gerçekleştiriyor kendini. İnsanın kalbindeki lirik etkinliğe benziyor bu durum. Kalp, bir kere kendini gerçekleştiriyor. Kar yağdığında, insanlar karla ilgili konuşurlar genellikle; öyle oldu bizim için de ”Her kar tanesini bir melek indirirmiş’ dedi güzel saçlı kadın. Yerden göğe kadar katıldım ona. Bu, çok muazzam bir katılma derecesiydi. Ancak hikaye şöyle de olabilir diye düşünmekten geri tutamadım kendimi: ” Melek, yeryüzüne indireceği kar tanesini kucakladıktan sonra tanrısına dönüp ‘hazırım’ der, zarifçe. Paraşüte gereksinim duymaz. Allah meleği sağ salim yeryüzüne indirir.” Sonra mavi leğenlerle yokuşun başı tutulur.

Ocak ayının sonuna doğru Ankara’ya kar yağdığında bunu not düşmüştüm defterime.

Dün yağmur yağdığında yine Mikail’e gönül borcumun olduğunu hissettim. Gecenin bir vakti Mescid-i Haram’dan Mescid-i Aksa’ya sırtında taşıdığı insanın kıymetine inancım fazla olduğu için Burak’a saygı duyduğumu sonra. -Ancak şu var ki; ’Göğe bakma durağı’ karşısındaki duygusal yoğunluğum ’göğe çıkma’ eylemiyle pek de alakalı değil.-  Atgillerin asaleti buradan mı geliyor, yoksa fizyolojik durumlarıyla ilintili bir güzellik mi? Kanaatsizim. Bir de iblis muamelesi gören deistler var ancak ben deistlerin ‘meleklere ve peygamberlere iman’ konusunu mitolojiyle açıklamalarına karşı tahammülsüz değilim. Zira hiç kimsenin inancı hoşgörü göstermeye elverişsiz değildir; masanın ucuna koyduğum için yere düşüp ayağıma saplanan bıçağın, düşme eylemine konu olmasının gerekçesine benzer bilimsel bir dayanağı olmasa bile.

Dün gece yağmur yağdığında, elimdekini bırakıp, göğsümde yaşatmakta iyilik bulduğum her umut için pencerenin önünde dua ettim. Kalbimi ve sesimi yumuşatarak. Birilerinin varlığına, iyiliğine…

Kıymetli bir yakarıştır, her bir yağmur damlasının nasıl düştüğüne kafa yormak.